Cztery pory roku w lesie.

Witamy!

W dzisiejszym poście powiemy wam o czterech porach roku w lesie. 

• Wiosna :                                       

Wiosna w lesie to niezwykły okres. Z zimowego uśpienia budzą się stopniowo i rośliny, i zwierzęta. Nim na przełomie marca i kwietnia drzewa pokryją się listowiem, runo leśne – korzystając z krótkiego czasu, gdy dochodzą doń promienie słońca – wypuszcza liście i kwiaty. Urodą kwiecia naszą uwagę zwracają tu zwłaszcza: najwcześniejsze kwiaty, takie jak przebiśnieg czy śnieżyczka, po nich zaś zawilec gajowy, wawrzynek wilczełyko, przylaszczka i fiołek leśny. Pełna wiosna w lesie – kwiecień i maj  – to z kolei kwitnące konwalie oraz stopniowo rozwijające się pastorały paproci.

• Lato : 

Niestety tutaj zostawimy tylko film ale myślimy że nie będziecie źli.

• Jesień :

23 września nadeszła jesień . Ptaki odleciały już w cieplejsze rejony ziemi . Drzewa okryły się żółcią i złotem , zapłonęły czerwienią . Liście opadające na ziemie już za kilka dni utworzą piękny wzorzysty dywan po którym będą biegać roześmiane dzieci , bawiące się kasztanami i zbierające kolorowe listki . Nieopodal rzeki Wisły rozciąga się przepiękny las . Jesień przyodziała go w brązowo-żółte runo leśne z którego wystają duże jadalne grzyby . Czerwone muchomory czarują swoim urokiem na każdym kroku . Jednak nie wolno ich zbierać. Gdy wejdziemy do tego boru słychać stuk dzięcioła leczącego drzewa. piękny śpiew wilgi i świergot wróbla . Po za tym cisza . Warto się przyjrzeć opadającym liściom z drzew tańczących na wietrze , niczym małe baletnice spadające bezszelestnie na ziemie . Razem z nadejściem jesieni zwierzęta powoli przygotowyją się do zimowego snu , aby w marcu powitać kolorową wiosnę . Jesień to moja ulubiona pora roku bo nie jest wtedy ani za gorąco , ani za zimno , po porostu idealnie .

(opis z internetu)

• Zima :

Wiatr zimą wieje mocniej i jeśli ktoś znalazł się na otwartej przestrzeni, mając w pobliżu las, lasek, może śmiało się tam schować. Ciemnozielone korony świerków czy sosen przyjmują na siebie całą siłę zimowych wiatrów i śnieżyc. Tracą nieraz w tej walce, obciążone mokrym śniegiem, konary i wierzchołki. Silne podmuchy potrafią złamać najgrubsze nawet świerki. Drzewa zrzucające liście na zimę, nie ulegają tak łatwo wiatrom i śnieżycy, choć i wśród nich uszkodzenia mogą być dotkliwe. Szyszki świerków i sosen zdobią całą zimę korony drzew, by ogrzane wiosennym słońcem otworzyć się i wysypać, dojrzałe późną jesienią, nasiona.